طبقه بندی علف های هرز بر اساس زیستگاه

علف های هرز خاکزی و آبزی:

بر این اساس، علف‌های هرز را به دو دسته ی خاكزی و آبزی تقسیم می‌كنند. این دو دسته از گیاهان، همان طور كه از نامشان پیدا است، به ترتیب در خاك و در داخل آب روی آب (مانند عدسك آبی) یا حد فاصل بین آب و خشكی (مانند لوئی) زندگی می‌كنند. (طبقه بندی علف های هرز بر اساس زیستگاه)

در بعضی از اراضی كه نسبت به آب غیر قابل نفوذ هستند پس از بارندگی آب زمین را فرا می‌گیرد و در آن علف‌های هرزی كه قسمت عمده زندگی خود را در آب می گذرانند می‌رویند، ولی هنگامی كه آب فروكش می‌كند یا تبخیر می‌شود، علف های هرز نیز از بین می‌رود. این قبیل علف‌های هرز آبزی اغلب با علف‌های هرز مزارع برنج شباهت دارند و عبارتند از: قاشق واش، گالی، ترتیزك آبی، نی، ترشك و لوئی.

اضافه بر انواع طبقه بندی گیاهان هرز، كه به طور مفصل به آنها اشاره شد، این گونه علف‌های آلوده را می‌توان بر حسب نوع زیانی كه وارد می‌كنند به علف‌های آلوده كننده و مسموم كننده محصولات، یا كم كننده ارزش و كیفیت محصول، یا علف‌های مزاحم عملیات كشاورزی نیز طبقه بندی كرد.

از لحاظ وضع دانه، قرابت و رده بندی گیاهی نیز می‌توان آن‌ها را تقسیم بندی نمود. همچنین می‌توان بر حسب نوع زراعت اصلی آنها را طبقه بندی كرد، مثل علف‌های هرز گندم، علف های هرز مزارع ذرت، علف‌های هرز باغ‌ها و غیره را می‌توان نام برد.

علف های هرز اختیاری و اجباری:

علف‌های هرزی هم هستند كه هم به صورت وحشی در خارج از مزارع و هم در داخل مزارع یافت می‌شوند، مانند: انواع ماشك‌ها، ویسیا و سیر، كه آن‌ها را علف‌های هرز اختیاری می‌نامند، در مقابل، علف‌های هرز اجباری آنها هستندكه بصورت وحشی و در خارج از مزارع دیده نشده اند و احتمالا با گسترش كشاورزی ظاهر گشته‌اند، مانند: پیچك صحرایی و چچم.

(طبقه بندی علف های هرز بر اساس زیستگاه)