بیماری پژمردگی ورتسلیومی بادمجان

عامل بیماری پژمردگی ورتسلیومی بادمجان

عامل بیماری پژمردگی ورتسلیومی بادمجان دو گونه قارچ .Verticillium albo-atrum Reinke and Berth و Verticillium dahliae Kleb بوده که جز آسکومیست ها و شبه زیر رده Deutromycetes و شبه خانواده Moniliaceae می باشند.

پژمردگی ورتسلیومی بادمجان

اهمیت و انتشار

پژمردگی ورتیسیلیومی اولین بار از آلمان روی سیب زمینی گزارش گردید. تقریبا تمام خاک های مناطق گرمسیری و نیمه گرمسیری به این قارچ آلوده بوده و این قارچ سبزی های مختلف از جمله چغندر، باقلا، خیار، بادنجان، تربچه، سیب زمینی، ترب، ریواس، گوجه فرنگی و هندوانه را مورد حمله قرار داده و خسارت وارد می سازد.

بیماری پژمردگی بادمجان اولین بار از آمریکا گزارش گردیده و تقریبا در تمام نقاط دنیا وجود دارد. در بعضی سال ها در اروپا و آسیا ۶۰ تا ۱۰۰ درصد خسارت زده و بادمجان نسبت به سایر سبزی ها حساس ترین میزبان این قارچ است و در ایران این بیماری  از دزفول از روی بادنجان گزارش گردید.

علایم بیماری پژمردگی ورتسلیومی بادمجان

بیشترین خسارت و علایم بیماری در مرحله میوه دهی مشاهده می شود. علایم بیماری ابتدا از برگ های پایینی شروع شده و تعدادی از این برگ ها کمی پژمرده و زرد شده و در مدت کوتاهی کاملا زرد شده و می میرند.

ابتدا حاشیه برگ و سپس تمام برگ پیچ خورده و برگ ها از گیاه جدا می شوند. در مراحل پیشرفته بیماری گیاهان کوتوله و کوچک مانده و پژمرده و زرد شده و میوه کوچک و میزان محصول کمتر از گیاهان سالم و برگ های آلوده می میرند. در داخل میوه های آلوده نوارهای سیاهی ممکن است دیده شوند که به دلیل فساد آوندی است. بافت ساقه و ریشه قهوه ای شده که از علایم بارز بیماری در تشخیص بیماری است.

علایم پژمردگی بادمجان

چرخه بیماری پژمردگی ورتسلیومی بادمجان

بذور تولید شده تجاری معمولا حدود ۳ درصد آلوده بوده و اگر بذر از گیاهان آلوده تهیه شوند حدود ۳۱ درصد بذور آلوده خواهند بود. میزان آلودگی به نژاد قارچ و زمان آلودگی بستگی دارد.

مدیریت تلفیقی بیماری

۱- استفاده از بذور سالم و عاری از آلودگی.

٢- خودداری از استعمال کود و کمپوست بقایای آلوده و گیاهان حساس به ورتیسلیوم.

٣- جلوگیری از کاشت گیاهان حساس بعد از بادنجان و سایر گیاهان میزبان.

۴- ضد عفونی خاک بلافاصله بعد از برداشت محصول بادنجان با سموم تدخینی مانند دازومت، کلروپیکرین و متام سدیم و سمپاشی مکمل شاخ و برگ.

۵- استفاده از ارقام مقاوم.

۶- مهار زیستی با قارچ خاکزی Talaromyces flavus و استفاده از آن علیه قارچ Verticillium dahliae عامل پژمردگی بادنجان توصیه شده است.

مدیریت پژمردگی بادمجان

منبع :

کتاب بیماری های مهم سبزی، صیفی و جالیز در ایران و مدیریت تلفیقی آنها، انتشارات سروا، ۱۳۹۴